Is dat een functietitel, gelukjeszoeker? Vanaf nu wel, zeker als je net zoals ik al 10 jaar zoekt naar de gelukjes die tussen de plooien van het leven vallen.
Al 10 jaar? Yep! Dat besef kwam begin deze maand uit het niets binnen. Ik verifieerde het voor de zekerheid en effectief: op 1 september 2016 lanceerde ik de eerste blogpost hier. Had ik nu echt mijn eigen blogverjaardag over het hoofd gezien? Uhum. Was ik daar een klein beetje voor gegeneerd? Heel even toch.
Ik zou je hier kunnen bedelven onder de cijfers (‘zoveel lezers’), lijstjes (‘meest gelezen posts’) en links (‘naar opvallende posts’) want ja, Anna Helena houdt van meten is weten. Ik zou je kunnen vragen wat jij het leukst vindt om hier te lezen, want ja, ik houd ook van feedback. Of … ik kan je vertellen waarom 10 jaar bloggen een ongelooflijk groot gelukje is gebleken.
Omdat ik durfde mezelf kwetsbaar op te stellen. Omdat ik leerde bewust bezig te zijn met dat wat me energie gaf én geeft. Omdat het bloggen me al eens uit mijn comfort zone haalde. Omdat de blogwereld best een fijne plek is.
Trouwens.
Ik kan me een leven waarin ik niet schrijf niet voorstellen.
Dus ik doe door.
Als geluksjeszoeker.
Met jou aan de zijlijn.
Merci om hier te zijn.
Jaa, hoera! Onze blogs zijn even oud; die van mij verjaart morgen 🙂 Ik dacht ook eens een overzichtje te maken van mijn leukste posts, maar heb er de fut niet voor, haha. Veel van mijn oudere posts staan ook niet meer online. Maar ik heb wel zelf eens een duik in mijn archief genomen, was wel tof 🙂
En ook, bedankt voor je kaartje! 😀 Jammer dat het eerste uit Canada verloren gegaan is.
Moh, zo toevallig! Alvast proficiat 🥳
Ik vind een duik in het archief wel leuk, om zo die eerste posts te herlezen.
En ja, jammer dat dat kaartje verloren is gegaan 😔